Mea Culpa – Clare Mackintosh

Flaptekst
Wanneer een alleenstaande moeder de hand van haar zoontje even loslaat, gebeurt het ondenkbare: hij rent de straat over en wordt aangereden door een auto. De bestuurder rijdt door. In een fractie van een seconde verandert Jenna’s wereld in een nachtmerrie. Om de vreselijke waarheid te ontlopen verhuist ze naar een afgelegen plek aan de kust in Wales, maar de herinneringen, angsten en rouw zijn allesoverheersend.
Inspecteur Ray Stevens leidt het onderzoek naar de dader. Vastbesloten om tot de bodem van de zaak te komen, zet hij zowel zijn professionele als zijn persoonlijke leven op het spel.
Intussen wordt Jenna ingehaald door haar verleden, met alle verwoestende consequenties van dien…


Mijn mening
Een vriendin van mij had me dit boek alweer een hele poos geleden aangeraden, maar aangezien ik een haat/liefde verhouding heb met thrillers (ik moet er echt voor in de stemming zijn, anders vind ik ze te eng) en mijn ‘nog-te-lezen’ een soort van oneindig is, was het er nog niet van gekomen dit boek te lezen.

Mea Culpa is mijn eerste kennismaking met auteur Clare Mackintosh en was toentertijd haar debuutboek, inmiddels is ze internationaal bekend met haar boeken. Clare Mackintosh heeft zelf bij de politie gewerkt en een zaak waarbij een negenjarige jongen werd doodgereden, de nasleep hiervan en de dood van haar eigen zoon was voor haar de aanleiding tot het schrijven van dit debuut.

Het boek bestaat uit twee delen en het duurde even voordat ik goed in het verhaal kwam. Echter nadat ik deel één had uitgelezen kwam ik tot de ontdekking dat ik dit gehele deel op het verkeerde been ben gezet en dat alles anders in elkaar steekt dan je denkt. Je begint hierdoor enorm geïntrigeerd aan het tweede deel van het verhaal, je weet dat er iets niet klopt maar je hebt nog geen idee wat en dat maakt het verhaal heel beklemmend. Uiteindelijk vallen beetje bij beetje de puzzelstukjes op zijn plaats en zit het verhaal verrassend goed in elkaar. Ongelooflijk dat dit een debuutthriller van iemand is, ik heb ervan genoten.  

Houvast – Linda Jansma

Flaptekst
Negen maanden nadat dierenarts Anouk van Merwede haar man Thijs in een auto-ongeluk verloor, heeft ze haar leven weer aardig op de rails. Dan wordt journalist Aart Buringa, de vroegere beste vriend van Thijs, vermoord en verdwijnt haar broer Ruben spoorloos. Als Anouk een verband probeert te vinden tussen deze twee zaken ontdekt ze dat Thijs een groot geheim met zich mee het graf in heeft genomen. Of toch niet?


Mijn mening
Houvast is mijn eerste kennismaking met de boeken van Linda Jansma en het smaakte zeker naar meer. Vanaf het begin af aan neemt Linda Jansma je met haar vlotte pen meteen mee in het verhaal. De verhaallijn is zo opgebouwd dat je continu verder wil lezen en ze blijft je gedurende het verhaal verrassen en dit geldt zeer zeker ook voor het plot. Verder wil ik hier gewoon niet teveel over verklappen, Houvast is een heerlijk spannend boek waarin je wil blijven lezen.

Phineas’ feest – Sophie Tak

Flaptekst
Één gezin, al twee decennia verscheurd, één allesbepalend weerzien op Phineas’ feest.

Een caleidoscopische vertelling over een uiteengevallen gezin dat toeleeft naar een kraamfeest, waar hun een onwerkelijke reünie te wachten staat.
In Phineas’ feest worden de ontwrichtbare gevolgen van geestesziekte op ingenieuze wijze invoelbaar gemaakt. Thema’s als schuld, onmacht, en determinisme komen samen in een rijk familieverhaal.


Mijn mening
Ik las dit boek als lezers-jurylid voor de Hebban Debuutprijs 2021, ik kreeg daarvoor drie boeken toegewezen en om de één of andere reden sprak dit boek mij in eerste instantie het minste aan. Sterker nog ik liet dit boek letterlijk links liggen tot vlak voor de deadline dat ik alle drie de boeken gelezen moet hebben.

Terwijl ik in het boek begon te lezen dacht ik tijdens de eerste pagina’s met regelmaat ‘wat lees ik nu eigenlijk’ en ik moest ook even wennen aan de schrijfstijl, maar gedurende het lezen intrigeerde het verhaal me en had het me helemaal te pakken. Het boek bestaat uit vijf hoofdstukken en elk hoofdstuk wordt beschreven vanuit een ander personage, zo komen alle vijf belangrijke hoofdpersonen met elk hun eigen verhaal perspectief op de gezinssituatie in het verleden aanbod maar ook hun huidige situatie en denkwijze.

Het verhaal gaat over de familie Ouwenaer, een gezin met de nodige strubbelingen waardoor het uit elkaar is gevallen. Zoon Johannes is het zwarte schaap van het gezin door zijn onvoorspelbare gedrag ligt hij met regelmaat in de clinch met zijn ouders en zussen en wordt hij zelfs door zijn eigen familie het huis uitgezet waarna hij verdwijnt. Vader Hilmar verlaat rond dezelfde tijd het gezin en gaat een kluizenaarsbestaan leiden. Dochter Adelien stort zich op haar studie en de wetenschap, dochter Lea lijkt weinig anders te kunnen of willen dan kinderen baren en moeder Tanneke verzandt in een depressie.

Sophie Tak beschrijft de personages op een hele beeldende wijze en doet gedetailleerd uit de doeken per hoofdstuk hoe de personages in elkaar zitten. Door het zo vanuit ieder zijn/haar eigen perspectief te schrijven ontstaat er een heel bijzonder beeld van de gezinssituatie.

Het grappige is dus dat ik een beetje tegen het lezen van dit boek aan zat te hikken terwijl het na het lezen van de drie boeken bij mij met stip op nummer 1 stond van de drie boeken die ik mocht lezen. Ik vind het een razend knap debuut en van mij mag de Hebban Debuutprijs 2021 gaan naar Phineas’ feest van Sophie Tak.

Zomerburen – Rianne Robben

Flaptekst
Opgroeien hoort een rechte lijn te zijn. Niet… dit.
Olivia heeft haar toekomst al helemaal uitgestippeld: na de zomer gaat ze Nederlands studeren en samenwonen met haar vriendje Niels. Dat plan valt echter in duigen als hij in de eerste week van de zomervakantie in zijn eentje naar Australië vertrekt.
Verdrietig en in de war besluit Olivia de zomer door te brengen bij haar opa en oma in Drenthe, waar ze elke dag afspreekt met hun buurmeisje Ilse. Met Ilse durft ze haar twijfels te delen; over haar vriendje, haar studie en haar toekomst. Olivia merkt dat ze langzaam weer vrolijker wordt. Zou dat komen door de lieve lach en de mooie krullen van Ilse waar ze opeens zo vaak aan moet denken?

Mijn mening
Ik las Zomerburen als Lezers-jurylid voor de Hebban Debuutprijs en het is een Young Adult boek. In dit verhaal speelt LHBTQIAP+ een hele belangrijke rol. Olivia ‘vlucht’ na het afscheid van haar vriendje Niels naar Drenthe waar ze het contact hernieuwd met Ilse, het buurmeisje van haar opa en oma. Via haar opa komt Olivia erachter dat Ilse lesbisch is, of zoals haar opa het zegt ‘van het andere team is’ en in de vriendengroep van Ilse is de LHBTQIAP+ gemeenschap een veel besproken onderwerp. Voor Olivia is dit een onderwerp waar ze voorheen nooit over nadacht of bij stilstond, behalve dat ze een keer de Gay-Pride heeft bezocht in haar woonplaats Amsterdam.

Tijdens haar geïmproviseerde vakantie in Drenthe, worstelt Olivia met haar studiekeuze, kiest ze een studie die echt bij haar past of kiest ze een studie omdat haar toenmalige vriendje die studie ook ging doen. Luistert ze naar haar decaan die vindt dat als je dyslectisch bent je beter niet voor bepaalde studies kan kiezen of volgt ze haar hart? En hoe zit het met de liefde? Wil ze wachten op Niels terwijl hij een pauze heeft genomen van hun relatie? Kortom mooie thema’s om te bespreken in een Young Adult boek, echt thema’s waar je rond die leeftijd mee rond loopt en misschien niet zomaar durft te bespreken. Dan kan een boek als deze zeker helpen en je stimuleren je eigen weg te volgen.

Ik vond het heel mooi dat het verhaal zich afspeelt in het Drentse landschap inclusief Drents dialect, ook al ben ik zelf echt Brabantse. Het gaf het verhaal wel echt wat extra sfeer mee. En super dat de LHBTQIAP+ gemeenschap zo’n belangrijke rol speelt in het verhaal, naar mijn weten gebeurt dit niet heel erg vaak en is het juist heel belangrijk dat dit diverser wordt in de toekomst. Voor mij een heel klein min puntje, af en toe neigde het een beetje naar belerend door de manier waarop sommige feiten uitgelegd werden, van mij had dat minder gemogen.

Bovenal een heel mooi Young Adult debuut met hele belangrijke thema’s.

Schimmen – Dolly Alderton

Flaptekst
Nina Dean vindt het niet erg om vrijgezel te zijn. Ze heeft haar leven op de rit, een prima relatie met haar ex en genoeg vrienden om haar sociale agenda vol te krijgen. Maar dan gebeurt het onwaarschijnlijke: ze ontmoet Max, via een datingapp. Hij is knap, heeft een goddelijk lichaam én een vaste baan. Maar bovenal kunnen ze urenlang praten, hebben ze allebei een hekel aan sport, dansen ze samen als dwazen en hebben ze na één date al een onweerstaanbare aantrekkingskracht.

Totdat Max plotseling niets meer van zich laat horen. Nina wordt gedwongen haar problemen onder ogen te zien: haar vaders Alzheimer wordt heftiger, en daarmee ook de ontkenningsfase van haar moeder, haar redacteur vindt haar nieuwe boekidee verschrikkelijk, en haar beste vriendin laat haar in de kou staan.

Hoe wordt Nina ooit weer gelukkig?   

Mijn mening
Schimmen is de debuutroman van de Engelse Dolly Alderton en ik mocht voor de leesclub van Uitgeverij Luitingh-Sijthoff een exemplaar lezen.

Ik heb dit niet zo vaak maar ik weet nog niet zo goed wat ik van het boek vindt terwijl ik deze review begin te schrijven. Allereerst vind ik de cover heel tof, die spreekt me echt aan en alleen daarom al zou ik het boek in een boekwinkel oppakken om het beter te bekijken en de flaptekst te lezen.

Met de titel heb ik wat moeite, de originele Engelse titel van het boek ‘Ghosts’ past perfect. Een thema in het verhaal is daten via een datingapp om vervolgens geghost te worden. Ghosten betekent dat iemand waarmee je aan het daten bent niks meer van zich laat horen zonder het daadwerkelijk uit te maken. Zo wordt het in de naar het Nederlands vertaalde versie ook genoemd, daarom is het mij niet helemaal duidelijk waarom er voor de titel ‘Schimmen’ is gekozen, behalve dat het de Nederlandse vertaling van het woord ‘Ghosts’ is. Ik snap wel dat er veel figuurlijke ‘spoken’ in Nina’s leven zijn die in het verhaal aan bod komen: de spoken uit Nina’s verleden, de spoken die haar vader over lijken te nemen, haar moeder die van schrik en uit ontkenning gaat spoken en haar date die als een spook uit haar leven verdwijnt.

Toen ik begon met lezen moest ik echt eventjes in het verhaal komen, het leek wel of ik het allemaal iets te gedetailleerd vond, maar dat is persoonlijk natuurlijk. Dolly Alderton heeft een hele scherpe, vileine schrijfstijl die heel uitgebreid en observerend is en voor de Millennials-generatie heel herkenbaar. De ene keer moest ik heel hard lachen of beschaamd grinniken met name om de datingverhalen de andere keer was het heel droevig als het over de ziekte van Nina’s vader ging, de ontkenningsfase van Nina’s moeder en de eenzaamheid die dat voor Nina met zich meebracht in deze situatie. Het einde van het verhaal vond ik vrij abrupt, het voelde niet helemaal af, wel mooi dat het eindigt met hoop maar ik had het verhaal graag iets meer afgerond gezien.

Kortom: Ik heb het boek met plezier gelezen, mede door de scherpe schrijfstijl maar voor mijn gevoel had de schrijfster er nog iets meer uit kunnen halen.

Flessenpost – Chantal Claassen

Het verhaal
In Flessenpost maken we kennis met Chloë, zij heeft op achtjarige leeftijd haar ouders en broertje verloren bij een woningbrand. Ze is daardoor grotendeels opgevoed door haar oma met wie ze een enorm hechte band heeft.

Nadat Chloë’s relatie is uitgegaan trekt ze in bij haar beste vriendin Babs en komt het verdriet om het gemis van haar ouders en broertje weer hard binnen. Daarnaast gaat het niet goed met de gezondheid van haar oma en dat baart haar veel zorgen en zorgt voor onrust. Chloë’s hart kan het niet aan om weer iemand te moeten verliezen. Op het strand van Hoek van Holland (een plek waar ze hele goede herinneringen heeft aan haar ouders en broertje) gooit ze ten einde raad een fles in zee met een speciale wens voor haar oma. Daar op het strand ziet ze dat er bij Beachclub Esperanza personeel wordt gezocht en Chloë besluit te solliciteren, een impulsieve actie, maar misschien wel haar beste actie in tijden.  

Mijn mening
Door een oproep van Hebban voor de leesclub van Flessenpost hoorde ik zelf voor het eerst van Chantal Claasen, de vrolijke en warme cover van het boek trok meteen mijn aandacht plus het feit dat ik de laatste tijd steeds vaker een feelgood boek lees, dus schreef ik me in voor de leesclub. Ik heb het boek buiten in de tuin gelezen terwijl ik in het zonnetje zat waardoor je een enorm vakantiegevoel krijgt doordat het strand een belangrijke plaats inneemt in het verhaal.

Flessenpost is het debuut van de Brabantse Chantal Claasen en wat voor een debuut. Chantals schrijfstijl is heerlijk vlot en vol humor, maar ze schuwt ook de emoties niet. Op de traumatische gebeurtenis van Chloë wordt niet te diep ingegaan (vind ik een pluspunt bij feelgood) maar het is wel op een dusdanige manier beschreven dat je de emoties van Chloë er wel degelijk bij voelt. Zo kan het gebeuren dat je het ene moment hardop moet lachen en het volgende moment even moet slikken. Het slot van het verhaal vond ik heel erg verrassend en ontroerend, echt een heel mooi moment in het verhaal.

Chloë’s beste vriendin Babs is overigens een heerlijk personage in het boek, ik hoop echt dat zij ook nog een eigen deel krijgt in de ‘Beachclub Esperanza’ reeks. Ik kijk sowieso uit naar deel twee van ‘Beachclub Esperanza’.

Kortom een heerlijk feelgood boek met diepgang!
4,5 sterren

Het weesmeisje – Anne Jacobs

Flaptekst
Augsburg, 1913. Het jonge weesmeisje Marie voegt zich als keukenmeid bij het personeel van het imposante landhuis van de familie Melzer, die in de textiel hun fortuin hebben verdiend. Tussen de hardwerkende bedienden probeert Marie haar plek te vinden. Katharina, de mooie, jongste dochter van de Melzers, bereidt zich op datzelfde moment voor op het balseizoen. Einde- lijk zal ze aan de buitenwereld worden voorgesteld. Haar broer Paul, de erfgenaam van de familie, lijkt zich afzijdig te houden en geeft de voorkeur aan zijn studentenleven in München… totdat hij Marie ontmoet. Het weesmeisje is een heerlijke reis naar een prachtige villa uit de vorige eeuw, waar tussen de keurig gedekte tafels en de chic geklede dames liefdes, intriges en geheimen broeien.

Mijn mening
Ik las vooraf veel wisselende dingen over dit boek, maar zoals zo vaak blijkt dat smaken verschillen :-). In het begin moest ik even in het verhaal komen, het begon voor mij wat verwarrend met veel personages. Maar naarmate het verhaal vorderde, vond ik het een heerlijk meeslepend verhaal met boeiende karakters. Met name het levensverhaal van Marie maakt dat je continu verder wil lezen en wil weten hoe de vork in de steel zit. De schrijfster zet een mooi sfeerbeeld neer van hoe het er omstreeks 1913 aan toe ging met verschillende rangen en standen in het huishouden van een rijke familie.

Het einde van het verhaal zorgt ervoor dat je zin hebt om het tweede deel te gaan lezen want je voelt aan alles dat er nog heel veel speelt en nog veel staat te gebeuren.

Bed en Breakfast – Ilja Gort

Flaptekst
Ilja Gort raakte in de ban van zijn eigen hoofdpersoon: Abel, de warhoofdige held uit zijn bestseller Godendrank. In Bed en Breakfast begint Abel met zijn vrouw Angela een B&B op hun Zuid-­Franse wijndomein. Maar natuurlijk gaat dat niet van een leien dakje. Een televisie­ploeg met een dubbele agenda wil daar een reality soap van maken, waarna Abel en Angela worden over­rompeld door gasten die het bloed onder hun nagels vandaan halen. Als Abels heimelijke verzet de spuigaten uitloopt, is er geen weg terug: om hun wijndomein van de ondergang te redden moet hij in zee met een onvoorspelbare Franse klusjesman en een Brabantse drugsbaron. Bed en Breakfast is het hilarische vervolg op Godendrank, maar uitstekend zonder enige voorkennis te lezen.


Mijn mening
Vorig jaar heb ik het boek ‘Godendrank’ gelezen en daardoor was ik erg benieuwd naar het vervolg ‘Bed en Breakfast’. Dit verhaal is overigens prima te lezen zonder eerst ‘Godendrank’ te hebben gelezen maar het is wel leuk om het in die volgorde te lezen.
Ik las gisteren nog een heel gedeelte in mijn tuin (eind maart in de zon) en ik waande me helemaal op vakantie. Het is wederom een heerlijk absurd verhaal maar dat maakt het juist zo hilarisch om te lezen. Abel (de hoofdpersoon) blinkt uit in niet-sociale vaardigheden en het maken van ene na de andere ‘verkeerde’ beslissingen, hij beland in de meest absurde situaties en toch zorgt Ilja Gort ervoor dat je deze man enorm gaat waarderen. Heerlijk boek, tijdens het lezen was ik regelmatig aan het grinniken, ik heb ervan genoten!

Het nabestaan van Anna Portier – Judith Maassen

Flaptekst

Leef je eigen leven. Dat is de lijfspreuk van velen, maar voor Anna Portier ligt het anders. Na de vroege dood van haar geliefde kan haar eigen leven haar gestolen worden. Nabestaan is geen bestaan. Als ghostwriter probeert ze op te gaan in het leven van een ander. Maar twintig jaar later, op haar sterfbed, bevangt haar toch de drang tevoorschijn te komen. Niemand wil tenslotte zomaar verdwijnen.

Mijn mening

Het onderwerp van het verhaal rouw en de vergankelijkheid van het bestaan, het niet vergeten willen worden, is een pittig onderwerp.

In dit verhaal blikt Anna Portier op haar sterfbed terug op haar eigen leven. Judith Maassen omschrijft observaties, personages en overpeinzingen op een hele mooie gedetailleerde manier. Soms raar bizar, soms herkenbaar bizar en ze legt daarmee het rafelrandje dat aan de personages zit bloot. Ik hou heel erg van haar schrijfstijl die me doet denken en de boeken van Renate Dorrestein. Zij had ook zo’n manier van schrijven dat sommige dingen echt heel absurd lijken en toch met regelmaat herkenbaar en soms wringt en schuurt het. Ik las dit boek nav een aanbeveling van Coen Verbraak in het ED Magazine die het boek ‘onderschat’ noemde en daar ben ik het volledig mee eens, ik hoop van harte dat het boek meer bekendheid krijgt.

Maan – Lucinda Riley

Maan is het vijfde deel van Lucinda Riley’s serie over de Zeven Zussen en dit deel verteld het verhaal van Tiggy (Taygete) D’ Aplièses, de vijfde adoptiedochter van Pa Salt.

Flaptekst
Na de dood van haar vader vertrekt Tiggy naar de afgelegen bossen van Schotland om daar te doen wat ze het liefste doet: werken met dieren. Ze komt terecht op het landgoed van de intrigerende maar moeilijk te doorgronden Charlie Kinnaird.
Op het landgoed leert Tiggy de oude Chilly kennen, die haar vertelt dat ze een speciale gave heeft en dat het lot bepaald heeft dat hij haar op het pad van haar verleden zal brengen. Hij stuurt haar naar het Spaanse Granada om daar het spoor van de zigeunergemeenschap van Sacromonte te volgen. Wat is haar connectie met de fenomenale flamencodanseres La Candela?
Langzaamaan ontrafelt Tiggy haar exotische maar gecompliceerde verleden. Tegelijkertijd krijgt ze kans haar eigen bijzondere gave steeds verder te ontwikkelen. Maar wanneer het lot een onverwachte wending neemt, zal ze moeten beslissen of ze in Granada blijft, of teruggaat naar Kinnaird, en Charlie…

Mijn mening
Wederom heeft Lucinda Riley een heerlijk meeslepend verhaal geschreven, het concept (ondanks dat dit alweer het vijfde boek is) verveelt me nog geen moment. Alle verhalen zijn zo verschillend van elkaar door de verschillende culturen en afkomst van de verschillende zussen. De geschiedenis van de biologische familie van Tiggy zit vol temperament en passie en je wordt helemaal meegenomen naar de zigeunergemeenschap van Granada omstreeks 1912. Grappig detail is dat Tiggy al wel weet wat haar afkomst is, maar dat dit deel veel meer gaat over hoe Tiggy in het leven staat en hoe ze zich ontwikkelt.

Ik heb genoten van deel vijf en zal nu af moeten wachten tot deel 6 en 7 verschijnen, totdat ik me weer onder kan dompelen in het wel en wee van de zussen. Tja en bedenken wat we in de tussentijd zullen gaan lezen….