Berichten uit het tussenhuisje – Henk van Straten

Dit boek kreeg mijn aandacht doordat ik het in verschillende media voorbij had zien komen, ik noteer heel graag leestips uit tijdschriften, kranten, DWDD etcetera. Ik had nog niet eerder iets van Henk van Straten gelezen en zijn columns zijn me ook (nog) onbekend.

Toen ik begon met lezen dacht ik ‘wat ben ik nu eigenlijk aan het lezen en waar gaat dit naar toe’… of om met de zin van Mathijs van Nieuwkerk te spreken ‘wat is dit voor boek?’ Maar gaandeweg tijdens het lezen vond ik het heel erg mooi, Henk van Straten schrijft in hele mooie zinnen en schetst daarmee in korte hoofdstukken diverse situaties, gebeurtenissen, observaties en gedachten. Het is een eerlijk, rauw, open boek over de periode na de scheiding van zijn vrouw, waarin de schrijver ook de nodige zelfspot niet lijkt te schuwen. Hij zegt wel censuur te hebben gepleegd, maar evengoed krijg je het gevoel dat je alles mag lezen en dat de schrijver niks achter houdt.

Flaptekst (overgenomen van de website van de uitgever)

Nadat schrijver Henk van Straten uit zijn huwelijk was gestapt woonde hij twee jaar lang in ‘het tussenhuisje’, een knullige, smalle afsplitsing van een bestaande woning, in Eindhoven. De benauwde behuizing staat symbool voor deze verkrampte episode tussen het leven dat hij achter zich had gelaten en het leven dat nog moest beginnen. Zijn huurbaas, tevens zijn buurman, wist niet dat er ook twee zoons waren, ‘want anders had ik wel in het huurcontract laten opnemen dat ik geen kinderen over de vloer wil.’

Zo begint een verwarrende periode van eenzaamheid, paniek, hartklachten, slaappillen, Duvels, vrouwen, broodschrijven en alleenstaand vaderschap. Van Straten neemt ons mee in een woest-emotionele rit langs alle haltes van zijn zoektocht: hij gaat skateboarden, kickboksen, doet mee aan ayahuasca-ceremonies, publiceert een roman, wordt in zijn neus gebeten door de schoonvader van een van zijn beste vrienden, verliest zich in BDSM, koopt een vleesetende plant en vervolgens een hagedis. Dit klinkt misschien behoorlijk rock-’n-roll, maar niets is minder waar: Van Straten schrijft met de compassie, tederheid, subtiliteit, wijsheid, humor en liefde die we van hem gewend zijn. Berichten uit het tussenhuisje is een loepzuiver spiegelboek van Wij zeggen hier niet halfbroer, het bejubelde boek over zijn jeugd. De zoon is vader geworden.

Storm – Lucinda Riley

Storm is het tweede deel van Lucinda Riley’s serie over de Zeven Zussen, nadat het eerste deel me boven verwachting had geboeid wilde ik eigenlijk meteen weer verder lezen en ben ik begonnen aan Storm.

Dit deel vertelt het verhaal van Ally (Alcyone) D’Aplièses, de tweede adoptiedochter van Pa Salt. Ally’s zeilvakantie is bijna ten einde als ze bericht krijgt over de plotselinge dood van haar vader. Zo snel ze kan vliegt ze naar huis om samen met haar zussen hun vaders testament te openen. Voor ieder van hen is er een brief met een mysterieuze opdracht: ze moeten op zoek naar hun ware afkomst.

Na een traumatische ervaring op zee keert Ally kort daarna de zeilwereld de rug toe en besluit haar vaders opdracht uit te voeren. Het voert haar naar Noorwegen, naar de onbekende zangeres Anna Landvik, die honderd jaar eerder als eerste het stuk ‘Peer Gynt’ van Grieg opvoerde. Hoe meer Ally over haar verleden te weten komt, hoe meer vragen er ontstaan. Wat probeert haar vader haar duidelijk te maken? En wie was hij echt?

In vergelijking met het eerste deel had ik iets meer moeite om in dit verhaal te komen, ik was al een aardig eind op weg in het verhaal toen het verhaal me echt begon te boeien, maar daarna was het ook echt weer een schitterend verhaal. Met name het verhaal over Anna Landvik vond ik erg mooi om te lezen, dit wordt weer zo beeldend omschreven en het is op een bijzondere manier verweven met Ally’s verhaal. Het grappige is dat ik zelf eigenlijk weinig heb met historische boeken, ik zou ze niet zo snel uitkiezen om te lezen maar juist de historische gedeeltes uit deel 1 en 2 van de serie vond ik heel boeiend om te lezen. Kortom, ook deel 2 van Lucinda Riley’s serie is een aanrader!

Kleuren op nummer 2

Ook deze keer weer een review van een kleurboek voor volwassenen, deze keer ‘Kleuren op nummer 2’ van MUS Creatief. Ik ben op het moment echt verslingerd aan het kleuren, ik vind het echt heerlijk om te doen. Ook dit boek van Mus Creatief is een echte aanrader, er zitten hele mooie en uitdagende kleurplaten in dit boek. Na ‘Kleuren op nummer 3’ Skylines een erg leuke afwisseling.

Ik moet nog even kijken of ik kan/De stille revolutie van de introverte mens – Liesbeth Smit

Momenteel zijn Paul en ik een proefabonnement van Storytel aan het uitproberen vandaar dat ik dit boek heb beluisterd. Ik was al langer nieuwsgierig naar dit boek, de titel sprak me sowieso enorm aan en ik had een keer een column van Sylvia Witteman gelezen over dit boek wat me erg nieuwsgierig maakte naar het boek. De eerste alinea uit de column van Sylvia had door mij zelf geschreven kunnen zijn. Het kwam er alleen niet van om het te gaan lezen omdat er altijd andere boeken voor voorrang aan het ‘vechten’ zijn ;-). Het leuke aan een luisterboek is, dat ik lekker in mijn kleurboek voor volwassen kan kleuren en een boek luisteren tegelijkertijd. Aan dat luisteren moest ik wel eventjes wennen, het was me niet altijd duidelijk wanneer er een nieuw hoofdstuk begon en wanneer Liesbeth een quote van zichzelf gaf of van iemand anders, maar dat is een kwestie van wennen.

Liesbeth beschrijft met heel veel humor de verschillen tussen introverten en extraverten en omschrijft ook heel veel herkenbare situaties van haar zelf of van introverten (innies zoals ze in het boek genoemd worden) die ze voor dit boek geïnterviewd heeft. Nu ben ik niet heel erg fan van labels opplakken maar al luisterend naar dit boek kwam ik wel heel erg veel herkenning tegen, waarvan ik me overigens al wel bewust was.

Sommige stukjes uit het boek bezorgden mij echte ‘AHA’ momenten, zoals:
“Je wordt gebeld. In plaats van dat die ander even niet zo gek doet en gewoon een appje of mailtje naar je stuurt. Waar jij dan eerst rustig een uur of drie over kunt nadenken voor je een reactie geeft, via tekst uiteraard.”
(Om dit stukje moest ik ook echt grinniken, ik heb het geluid van mijn telefoon standaard uit staan en hou er helemaal niet van als ik gebeld wordt, ik heb weleens gezegd tegen mensen ‘stuur me maar gewoon een appje als je iets wil weten’ en eigenlijk vond ik dit best wel maf van mezelf maar het was zo’n feest van herkenning om dit hier terug te lezen)

Het boek is erg leuk om te lezen/luisteren voor iedereen die geïnteresseerd is in wat introvert en extravert is en hoe je meer begrip voor elkaar kan krijgen. Liesbeth schrijft op een hele duidelijke en hierdoor wordt het onderwerp nergens zwaar. Het leest/luistert vlot omdat de teksten worden afgewisseld met schema’s, quotes en verwijzingen naar andere bronnen als je nog meer informatie wil over dit onderwerp. Ik vond het erg fijn om het te beluisteren en ik heb er veel van opgestoken.

Kleuren op nummer 3

Deze keer breng ik een ander soort boek onder de aandacht namelijk: Kleuren op nummer voor volwassenen 3 van MUS Creatief. Zoals bij zoveel van jullie (denk ik) gaan mijn hobby’s in fases, dan weer een poos legpuzzels maken, afgewisseld door Japanse beeldpuzzels maken, tijdschriften lezen en dus ook kleuren. Ik ben wel graag creatief bezig maar ik ben niet creatief in de zin van zelf iets creëren.

Kleuren op nummer vind ik daarom ideaal, van Denksport heb je ook zoiets maar ik merkte dat ik toch een beetje uitdaging miste bij die kleurplaten, tot ik dit boek tegenkwam bij Bruna in Nuenen.

Ik vind dit een heel mooie uitdagend kleurboek met verschillende typen kleurplaten voor een hele schappelijke prijs. Het boek is enkelvoudig gedrukt en aangezien ik het liefst met stiften kleur is dat wel een must. Bovendien ben je echt wel een x-aantal uren kwijt per kleurplaat. Heerlijke bezigheid nu de dagen wat kouder beginnen te worden.

Hebben jullie ervaring met kleuren voor volwassen en wat is bij jullie favoriet? Ik lees het graag ☺️

De zeven zussen – Lucinda Riley

Eerlijk is eerlijk, ik was een beetje huiverig om aan het boek ‘De zeven zussen’ van Lucinda Riley te beginnen. Je hoeft maar een website over boeken te raadplegen en prompt kom je één van de boeken van Lucinda Riley tegen. Als je zoveel goeds leest over een boeken-reeks dan zijn je verwachtingen zo hoog gespannen dat het bijna alleen maar tegen kan vallen en dan is het ook nog zo’n dikke pil. Oké, oké, ik heb ‘m dan wel gelezen op mijn e-reader maar dan nog…

Maar ik moet bekennen dat het boek mijn verwachtingen heeft overtroffen en dat het lang geleden is dat ik me zo mee heb laten slepen door een verhaal. Ik wist dat ik het vanavond uit ging lezen na het werk en daar was ik me overdag al op aan het verheugen en dat zegt toch wel iets.

De schrijfstijl van Lucinda Riley is heel beeldend, door de manier waarop ze schrijft waan je je echt in Rio de Janeiro, Parijs of aan het meer van Génève. Daarnaast laat ze de personages zo tot leven komen dat je met ze meevoelt in alles wat ze mee/doormaken. Ik vond het heerlijk om me helemaal mee te laten slepen in de romances en familieontwikkelingen.

Tja en nu… ga ik meteen door met deel 2 of ga ik eerst nog iets heel anders lezen, daar ga ik nog even over nadenken.

Doet sneeuw pijn – Carolien Spaans

Aangezien ik al een geruime tijd een abonnement op het tijdschrift Jan heb, heb ik al verschillende columns van Carolien gelezen, toen ik las dat ze een boek ging uitbrengen over haar grote liefde en het verlies van haar grote liefde (overleden tijdens een ski-ongeval) was ik dan ook enorm benieuwd.
Haar verhaal boeide van begin tot het einde, Carolien omschrijft haar zoektocht naar de ware liefde, haar onzekerheden, haar onhebbelijkheden het uiteindelijk vinden van haar grote liefde en het onvermijdelijke omgaan met en/of accepteren van zijn onhebbelijkheden. Alles omschrijft ze ontzettend eerlijk en oprecht met humor en met een traan! Wat mij specifiek ontzettend aansprak in haar verhaal is haar ervaring met angstaanvallen en haar openheid daarover. Voor mij heel herkenbaar, maar wat was het fijn om te lezen dat ze er dan juist in een crisissituatie geen last van heeft. Een erg fijn en hoopvol boek om leesjaar 2019 mee te beginnen.

De keuze – Dr. Edith Eva Eger

Flaptekst

Edith Eva Eger was zestien jaar oud toen ze in 1944 naar Auswitch werd gedeporteerd. Haar ouders werden direct naar de gaskamer gestuurd en Edith werd

gedwongen om voor Mengele te dansen. Haar onverschrokkenheid hielp haar en haar zusje te overleven, al waren ze nog maar nauwelijks in leven toen het kamp eindelijk werd bevrijd.

In ‘De Keuze’ deelt dr. Eger haar oorlogsherinneringen en de opmerkelijke verhalen van hen die zij sindsdien heeft geholpen. Ze doet uit de doeken hoe ze als psycholoog haar cliënten al jarenlang helpt om zich uit hun eigen gedachten te bevrijden, en hoe iedereen uiteindelijk voor vrijheid kan kiezen.

Edith Eva Eger is nu negentig en danst nog altijd. Haar indrukwekkende en belangrijke verhaal is een inspiratie voor iedereen.

Mijn mening

Een ontzettend indrukwekkend en ontroerend boek. In het eerste deel vertelt Edith wat zij heeft meegemaakt tijdens de oorlog in Auswitch en andere concentratiekampen. Ze geeft weer hoe zij geestelijk en lichamelijk overleefde in de meest verschrikkelijke omstandigheden. In het tweede deel vertelt Edith hoe zij omgaat met deze ongelooflijke, traumatische ervaringen, zo weigert Edith hele lange tijd om over haar verleden te spreken en vraagt ze zich af waarom nou juist zij de Tweede Wereldoorlog heeft overleefd. Pas als ze het boek ‘De zin van het bestaan’ leest besluit ze dat zwijgen niet de juiste manier is.

In het tweede deel van het boek vertelt Edith ook hoe zij als klinisch psycholoog (gespecialiseerd in het behandelen van posttraumatische stresssyndroom) haar patiënten behandeld en hoe ze heel succesvol is in het behandelen van een posttraumatisch stresssyndroom. Tijdens de behandelingen staan ‘De keuze’ centraal, je hebt altijd een keuze, de keuze om dingen te veranderden, anders te interpreteren, vrijheid te zoeken, te dromen, te vergeven en keuzes te maken.

Persoonlijk vind ik dit een hele mooie passage uit het boek:

Perfectionisme is het geloof dat iets kapot is, dat jíj kapot bent. Dus je omkleedt dat wat kapot is met diploma’s, prestaties, verdiensten, stukken papier die geen van allen kunnen repareren wat je denkt te repareren. In een poging mijn lage eigenwaarde te bestrijden, versterkte ik in wezen mijn gevoel van minderwaardigheid. Dankzij mijn beroep heb ik geleerd om totale liefde en acceptatie te bieden aan mijn patiënten. Daardoor begreep ik ook dat dat voor mijzelf belangrijk was en heb ik mijn perfectionisme kunnen loslaten.

Marian Mudder – Sofasessies

Het verhaal
Hoe therapie mij niet heeft geholpen en vooral waarom niet
Op haar achtentwintigste ging Marian Mudder voor het eerst in therapie voor haar angsten en depressies. Het hielp haar niet. Integendeel, ze kreeg er nieuwe problemen bij. Ze ging op zoek naar een remedie waar ze wel baat bij had. Wat volgde zijn een bonte stoet therapeuten – regulier en alternatief – een rits workshops en stapels zelfhulpboeken.

In Sofasessies fileert Marian elke therapie die ze ooit is aangegaan op een hilarische, hartstochtelijke en schaamteloos eerlijke manier. Wijs geworden door ervaring en zelfstudie legt ze tevens op heldere wijze uit waarom de therapieën niet hebben gewerkt en wat haar wel heeft geholpen.

Mijn reactie
Wauw, ik heb zojuist Sofasessies van Marian Mudder dichtgeslagen… Wat een mooi, eerlijk en oprecht verhaal. Soms ontroerend, soms hilarisch en soms rauw, wat dapper om dit allemaal zo op te schrijven en te delen en wat zaten er ook herkenbare dingen in.

Lees verder →

Maaike Gerritsen – De achterblijvers

Het verhaalroman Maaike Gerritsen de achterblijvers - mijnboekenkast - boekrecensie website
De Achterblijvers gaat over twee levens die onverwacht bij elkaar komen. Een tienermeisje dat haar weg probeert te vinden in het leven en een tandarts op leeftijd die juist terugblikt, en zijn soms wat onhandig gemaakte keuzes voor zichzelf probeert te rechtvaardigen. Na een kerstvakantie in Thailand is voor Fae en haar ouders niets meer wat het was. Sprengler moet zijn werkzaamheden als forensisch odontoloog in Thailand onverhoeds afbreken na een ingrijpende gebeurtenis thuis. Jaren later komt de jonge Fae de tandartspraktijk van Sprengler binnenlopen. Het contrast tussen deze twee mensen kan niet groter zijn en de ontmoeting is het begin van een bijzondere vriendschap.

Lees verder →